Bu benzeri olmayan kişiyi, kendisi de büyük olan bir tek insan küçümsemedi: Balzac. Zaman sahnesiyle yetinmeyip kulis aralarına da bakmasını bilen o yüksek ve araştırıcı zekâ, Fouche’yi, psikoloji açısından zamanının

Kimliğin müphemliği hangi çalışma sahasında test edilirse edilsin, onun toplumsal varoluşa dayattığı iki zıt kutbu algılamak hayati öneme sahiptir: İstibdat ve hürriyet. Bu gizemli döngünün kırılması gerekiyor. Sf.14 İki tür

“Haklısın baba. Buraya ben yürüdüm. Kimsenin suçu yok… Adımlarımdan belli, iflah olmam, çok beterim… Ama koynumda zümrüd-ü anka vardı. Hiç kimse nasıl görmedi kanadını? Biliyorum, gökyüzünü fark etmem çok geç

Sahip olduğu bütün bilgi ve yeteneğini hayatta sık sık karşılaştığımız adaletsizlik, yalan ve adiliklerle, ayrıca, insan iradesi üzerinde yıkıcı bir iz bırakan ilgisizlik illetiyle mücadeleye adayan, her zaman ileriye bakan

Kaos ile kastettiğim şey, dünyadaki bütün önemli aktörlerin önceliklerinin sürekli ve keskin değişimlere açık olmasıdır. Herhangi bir aktör açısından her şey bugün iyi gidebilir, ama yarın belli olmaz her şey

Ortak kararla, bütün imkânsızlıklara rağmen direnmeye karar verdik. Okmeydanı’nda bir ofisimiz vardı. Bir toplantı masası etrafında toplanır öğle yemeklerinde karpuz, beyaz peynir, ekmek yiyerek kendimizce memleket meselelerinin çözümüne katkı sunmaya